Wat vinden en doen wij zelf?

Psychiaters houden niet van conflict. Conflict is iets voor je patient, en wij zijn er om dat op te lossen. En als wij zelf in een conflict belanden, dan weten we ons geen raad. Voorzichtige stellingname alom: Het lijkt erop dat u wellicht minder vertrouwen heeft in onze behandeling. Dat kan ik wel begrijpen, al vind ik het ook wel moeilijk. Wat vindt u er zelf van? Zullen we proberen eruit te komen?

Deze aanpak werkt dus niet in dit krachtenveld, dat blijkt. De NVVP is accoord gegaan met de transitie, en de kinderpsychiaters hebben zelf ook niets gedaan. Veel KJP zijn uiterst teleurgesteld in de NVVP (sectie jeugd) en voelen zich slecht vertegenwoordigd. De sectie jeugd stelt zich echter op het standpunt dat zij een Wetenschappelijke Vereniging is, en geen belangenbehartiger. Alsof dat iets verkeerd is.

De NVVP heeft recent wel een lobbytekst verspreid, maar blijft onzichtbaar in de media, en is geen partij. Het wordt tijd dat de NVVP kleur bekent: wetenschap of vakbond.

De beeldvorming over ons is van vriendelijk maar slap : Kinderpsychiaters de vriendelijkste soort op aarde tot uiterst arrogant Psychiaters herkennen waarde wijkteammedewerkers niet.

GZZ-Nederland is onhoorbaar (behalve als het aankomt op het aftoppen van ons pensioen) en speelt geen rol in het debat. Geen wonder, want de voorzitster van GGZ-Nederland is een pastoraal werkster. Daarvan mag niet verwacht worden dat die ons werk echt begrijpt, laat staan voor onze belangen opkomt. Misschien zijn we inderdaad wel de vriendelijkste soort op aarde.

Kortom, niemand verwacht iets van ons. Wat vindt u zelf?